Oysa ki ne emindim kendimden… Hala eminim. Ufak sapmalar hariç tam not veriyorum kendime. Tanıyorum yani kızları. İlişki konusunda kızları anlatırken bu yazımda bahsetmiştim kendilerinden. Ya arkadaş, siz hiç mi doğru olmazsınız? Her davranışınızda bir tarafınız eğri olmak zorunda mı? Dosdoğru bir olayınız yok. Size değer veririz, niye veriyorsun olur. Size üzülürüz, niye üzülüyorsun olur. Üzülmesek, takmasak kafaya duygusuz ve bencil oluruz. Değer vermesek sevmiyor oluruz, aldatıyor oluruz. Siz nesiniz allasen? Kedi götünü görmüş, yaram var demiş değil mesele. Hayır abicim, hiçbiriniz dikiş tutturmuyorsunuz. Sonra da tü kaka erkekler. Oluruz tabi anasını satayım. Ulan bir insan tarafından, olağanüstü şekilde sevilmek nasıl bir duygudur bilir misiniz? Bilmezsiniz. Çünkü sevgi gördüğünüz zaman götü-başı dağıtırsınız. O sevgiyi tadamazsınız.
Düşünseli
Çocukken de gülmeyi severdim ben, hâlâ seviyorum. Komik hikayelere de gülerdim, görüntülere de. Bunların başında o sıralar şüphesiz Ata Demirer gelirdi benim için. Yaptığı taklitler, biraz da argo söylemleri güzel tad veriyordu. Çocukluk aklı, onlar çok komik geliyordu tabi. Sürekli gösterilerinden kesitler izler, dizilerini ve filmlerini takip eder, onlarla neşemi bulup gülmeye çalışırdım. Ama her gün makarna yenmez derler ya, işin rengi birkaç yıl sonra epey değişti.
Geçen gece can sıkıntısına çok sevdiğim bir kız arkadaşımla mesajlaşıyordum. Felsefe ve Edebiyat sevmeyen, bir de sınavlarda yapamayan birine göre oldukça iyi yazdığımın bir kez daha farkına vardım. Bakalım ne yazmışım…
Felsefe ve Edebiyat sevmeyen, bir de sınavlarda yapamayan birine göre oldukça iyi yazdığımın farkına varıyorum bazen. Hatta öyle bir yazıyorum ki, karşımdaki insan şaşı bak şaşır modeline geçiyor. Ben de karar verdim, artık bu konuşmalarımı, düşünsel çıkarımlarımı yazı olarak buraya aktarayım. Zaten blog tutma alışkanlığım fazla olmadığı için, her ne