Göz ardı ediyoruz…
Böyle bir girizgah ilk defa yapıyorum. Her daim hal hatır sorar, sonra konuya girerdim ama konuyu derinleştirmek adına bir çentik atmak lazımdı. Nasılsınız? Aylar sonra yine geldim. Kafama dank ettikçe yazmak mottom malum, bunu yerine getirmem icap etti. Bir şeyi fark ettim çünkü.
Dinlemiyoruz. Duymuyoruz ya da. Bazı çığlıklar sessizdir, gözlerden ya da eylemlerden okunur. Değer verdiğimiz insanların anlık ruh değişimleri bi’ yana, kalıcı durgunlukları da oluyor. Hepimiz insanız, evre evre yaşamışızdır bunu. Bunu yaşarken ne istediğimizi biliriz. Fakat karşımızdaki biri yaşadığında nedense ne yapmamız gerektiğini bilmiyormuş gibi davranıyoruz. Hak veriyor musunuz bana?
